فیلم کوتاه فضای کمد closet space

فیلم کوتاهی که مرز میان لباس، هویت های موازی و فضای شخصی ارتباطی خالی را به تصویر می‌کشد.
اینجا «کمد لباس» فقط یک فضا برای پوشش نیست؛ استعاره‌ای‌ست از زندگی پنهان، انتخاب‌های ناگفته و هویت‌هایی که در تاریکی یا تنگنا شکل می‌گیرند.
این فیلمک ، تجربه‌ای‌ست که مد را نه در ویترین، بلکه در فضای محدود و شخصی انسان بازتعریف می‌کند.

 

 

با بازی دیوید اف. سندبرگ، لوتا لاستن

قصه کوتاه و ساده از کمد ساده خانه شروع می‌شود و به کابوسی پر از تکثیر، هویت‌های موازی و مرگ ختم می‌شود.
زن خانه وقتی درِ کمد را باز و بسته می‌کند، هر بار تعداد چوب‌لباسی‌ها بیشتر می‌شود.
این «بازی ساده» خیلی زود به آزمایشی خطرناک با عروسک و سپس با همسر واقعی‌اش تبدیل می‌شود.
اما آنچه از کمد بیرون می‌آید، دیگر همان آدم‌ها نیستند…
فیلم به نقطه‌ای می‌رسد که زن، شوهر و نسخه‌های کپی‌شده‌ی آن‌ها در صحنه حضور دارند—و تماشاگر نمی‌داند:
کدام‌یک «واقعی» و کدام‌یک «ساخته‌شده در کمد» هستند.
خطر اسپویل:
پایان فیلم با ضربه‌ و مرگ یکی از نسخه‌ها، همه‌چیز را در ابهام رها می‌کند:
چه کسی واقعی بود؟ چه کسی کپی؟
و آیا اصلاً تفاوتی میان آن‌ها وجود دارد؟
«Closet Space» استعاره‌ای از ترس درونی انسان از تکثیر، از دست دادن هویت و زندگی در آینه‌های بی‌پایان خویشتن است
کمد لباس، که باید جایی برای نظم و آرامش باشد، اینجا تبدیل به دروازه‌ای می‌شود به سوی جنون و بی‌اعتمادی مطلق .